Chris van Tulleken

Chris van Tulleken is een Britse arts en presentator, die bekend is van diverse programma’s op BBC 2 en in Nederland bij RTL.  Hij is mijn persoonlijke held. Zijn vernieuwende visie op voeding en medicijngebruik verschilt zo grondig met die van de meeste (huis)artsen hier. Fascinerend vond ik zijn programma over patiënten die leden aan chronische pijn en depressies. Deze patiënten kregen van hun behandelend arts jarenlang zakken vol medicijnen voorgeschreven. Hij stelde met simpele experimenten vast dat de enige zekerheid die de medicijnen gaven het vullen van de portemonnees van de farmacie en artsengilde was. De pijnstillers, waartoe verschillende opiaten, hadden de patiënt niet alleen afhankelijk gemaakt, maar het bleek ook dat de medicatie nauwelijks meer effect had. Het zelfde gold voor de anti-depressiva. Een schrijnend voorbeeld was een vrouw die vanaf haar 16e levensjaar voor depressies anti-depressiva kreeg. Het gevolg was een leven zonder enige vreugde en zonder enige energie.
Chris van Tulleken begeleidde beide patiënten. Door ze te stimuleren om sociale contacten aan te gaan, ze te laten bewegen zag je beide vrouwen opbloeien waardoor ze uiteindelijk in staat waren hun medicatie af te bouwen.
Essentieel in beide voorbeelden was het feit dat Tulleken het niet bij woorden liet. Hoe vaak komt het niet voor dat een patiënt de spreekkamer verlaat en dat de arts nog terloops naroept: “U moet goed op uw lijn letten” of “U moet veel bewegen”. We weten natuurlijk al te goed dat men ingesleten gewoonten bij mensen niet eenvoudig veranderd door een suggestie óf een terloops advies. De meeste mensen zouden veel meer baat hebben bij een goede persoonlijke begeleiding en motivatie. De kans op een terugval wordt daardoor aanzienlijk kleiner en de positieve gezondheidseffecten aanzienlijk groter.
Wat ook blijkt is dat behandelen van een patiënt niet het zelfde is als een patiënt genezen. Een patiënt afhankelijk maken van medicijnen is alles behalve genezen.
Beide gevallen zouden als eye-opener voor onze artsen moeten gelden. Niet vanuit je stoel en met massa’s medicijnen een patiënt behandelen maar met een persoonlijke begeleiding. Het zou de maatschappij grote sommen geld opleveren maar meer nog: “Het levert de maatschappij meer gezonde en blije mensen op.”

Hier: Van Tullekens website